Ογδόντα προπολεμικές χιλιάδες

Ο άλλος παππούς μου δεν έτρεχε

Με τα φεγγάρια και τα μυστικά νερά 

Με το καπέλο πλάγιαζε με το παντελόνι 

Και μ΄ ένα κοφτερό υνί

Να του οργώνει τον ύπνο 

Απ’ τ’ άγριο χάραμα κινούσε 

Βαριά τον ήλιο σέρνοντας 

Τις πληγές αλείφοντας με το νεράκι 

Μάζευε ο παππούς μου τα λεφτά 

Τα μάζευε 

Μυρμήγκι τρυφερό στη φωλιά του λίβα

Ογδόντα ολόκληρες χιλιάδες

Κλωσσόπουλα ζεστά

Μπήκε ο πόλεμος σαν αλεπού

Τα έπνιξε

Ούτε φωνή ούτε δάκρυ

~Βαγγέλης Απ. Κάσσος~